Ateşe Sarılmak

July 11, 2007

Bırakmıyorum,bırakmıycam.Yanıyor olmam yada etlerimin kemiklerimden eriyip sıyrılıyor olması hiç bişeyi değistirmez,bırakmıyorum.

Varlığım neydiki zaten yokluğum aransın,

Külüm kalıcaksa ucup,savrulup

Yeşil gözlerine yakın bi yerde,teninde

Umrumda değil ateşe sarılıp,yanmak

Hatta götürüp güneşe atsınlar

Yeşil mezarıma daha cabuk kavuşcaksam…

Satırlarca yazmak var…Ama o kadar yazıcak kelime yok…Bunları durup gözlerine gözlerim anlıtcakdı ya, sende biliyosun engel koymak aşkın en sevdiği oyundur,acıçektirmeyi hep başarır bi türlü,banada bunu uygun gördü gözlerini kalbime hapsetti ama görmeme izin vermiyor…

 

 

 

 

2 Responses to “Ateşe Sarılmak”

  1. shanru Says:

    sen o gözlerde hapsolduysan o gözlerin bulunduğu beden de senin kölen olsun

  2. selin Says:

    artık bir hapishanen yok, serbestsin, azad edildin sözlerinden de, artık görmene izin var.

Leave a Reply